Jamda'nın Sessizliği

Jamda, küçük ve sevimli bir köpek yavrusuydu. Kahverengi tüyleri, sarkık kulakları ve kocaman, parıldayan gözleriyle herkesi büyülerdi. Ama Jamda'nın hayatı hiç de masallardaki gibi değildi. Sahibi Bora, ona hiç iyi davranmıyordu. Sürekli bağırıyor, bazen de vuruyordu. Jamda, korku içinde sinerek, sevgi dolu bir dokunuş bekliyordu.

Günler böyle geçiyordu. Jamda, her yeni güne korkuyla uyanıyordu. Aç kalsa bile yemek istemeye çekiniyor, bir köşede sessizce bekliyordu. Bora, çoğu zaman onu görmezden geliyor, bazen de tekmeleyerek uzaklaştırıyordu. Jamda, minik kalbi kırık bir şekilde, bir gün her şeyin düzeleceğine dair umut taşıyordu. Ama bu umut, her geçen gün biraz daha azalıyordu.

Bir gün, Bora yine çok sinirliydi. Jamda'yı tekmeledi ve onu dışarı attı. Jamda, acı içinde kıvranarak, soğuk kaldırımda yattı. Artık dayanamıyordu. Minik bedeni, bu kadar acıya daha fazla katlanamadı. Gözlerini kapattı ve bir daha açamadı. Bora, sabah Jamda'nın cansız bedenini gördü. Umursamaz bir tavırla onu çöpe attı. Jamda'nın sessiz çığlığı, kimse duymadı.