Luna'nın Kaçırılışı

Efsaneler dünyasının karanlık sokaklarında, Draven'ın adı bir fısıltı gibi yayılırdı. O, şehrin en güçlü mafya lideriydi, kuralları kendi koyar, cezaları kendi keserdi. Bir gece, gözleri Luna'ya takıldı. Luna, şehrin kalabalığından uzak, kendi küçük dünyasında yaşayan, özgürlüğüne düşkün bir kadındı. Draven, onu gördüğü anda, sahip olma arzusuyla yanıp tutuştu.

Luna, hayatından memnundu. Küçük bir kafede çalışıyor, akşamları kitap okuyarak geçiriyordu. Kalabalığın gürültüsünden uzak, sessiz ve sakin bir yaşamı vardı. Ama bu sakinlik, Draven'ın karanlık gölgesi üzerlerine düştüğünde bozulacaktı. Bir gece, evine dönerken, Draven'ın adamları tarafından kaçırıldı. Direnmeye çalıştı ama sayıları çok fazlaydı.

Gözlerini açtığında, lüks bir odadaydı. Etrafına baktı, her şey pahalı ve gösterişliydi. Ama bu güzellik, onu esir tutan adamın karanlık ruhunu gizleyemiyordu. Draven, karşısında oturuyordu, gözlerinde saplantılı bir ifade vardı. "Neden beni kaçırdın?" diye sordu Luna, sesi titrek ama kararlıydı. Draven gülümsedi, "Çünkü sen benimsin, Luna. Benim olmalısın."

Luna, Draven'ın takıntısından kurtulmak için bir plan yapmaya başladı. Onun dünyasına girmek, zayıflıklarını bulmak ve kaçmak zorundaydı. Draven, Luna'yı her gün daha fazla sahiplenmeye çalışıyordu. Ona pahalı hediyeler alıyor, onu lüks partilere götürüyordu. Ama Luna'nın kalbi, Draven'a karşı hiçbir şey hissetmiyordu. Sadece özgürlüğünü geri kazanmak istiyordu.

Bir gece, Draven'ın en güvendiği adamlarından birinin, aslında ona ihanet ettiğini öğrendi. Bu adam, Draven'ın karanlık işlerinden bıktığı için, Luna'ya yardım etmeye karar vermişti. Birlikte bir kaçış planı yaptılar. Gece yarısı, Draven uyurken, gizlice evden kaçtılar. Şehrin dışına, efsanelerin saklandığı ormana doğru yol aldılar. Draven, Luna'nın kaçtığını öğrendiğinde öfkeden deliye döndü. Onları bulmak için tüm adamlarını görevlendirdi.