Mia'nın Kayıp İzinde

Elias, kocaman evlerinin salonunda oturmuş, en sevdiği kitabı okuyordu. Evleri o kadar büyüktü ki, misafirler ilk geldiklerinde mutlaka kaybolurdu. Hatta bazen Elias'ın kendisi bile yolunu şaşırırdı. Ama bu evin en popüler sakini, üç renkli tüyleriyle evin neşesi olan kedileri Mia'ydı.

Elias, birden Mia'nın ortalıkta olmadığını fark etti. "Mia? Mia!" diye seslendi ama cevap yoktu. Mia genellikle yemek saatlerinde hemen ortaya çıkardı, ama şimdi etrafta görünmüyordu. Elias, endişeyle ayağa kalktı. Bu evde kaybolmak Mia için bile çok kolaydı.

Elias, ilk olarak Mia'nın en sevdiği yerlere baktı: güneş alan pencere önü, kitaplığın en üst rafı, piyanonun altı… Ama Mia hiçbir yerde yoktu. Evin içindeki her oda, sanki ayrı bir dünyaya açılıyordu. Bir odada dev bir oyuncak ayı, diğerinde ise tavandan sarkan bitkiler vardı. Elias, her köşeyi dikkatle inceliyordu.

Sonunda Elias, evin en uzak köşesindeki gizli bir odaya geldi. Bu odaya daha önce hiç girmemişti. Kapıyı açtığında, içeride rengarenk iplerle örülmüş bir labirent gördü. Ve labirentin sonunda, Mia oturmuş, bir iple oynuyordu! Elias rahat bir nefes aldı. "Mia! Seni bulduğuma inanamıyorum!" dedi ve kedisine sarıldı. Mia, mırıldanarak Elias'a karşılık verdi. Birlikte, labirentin içinden geçerek salona geri döndüler. O günden sonra, Elias ve Mia, evin her köşesini birlikte keşfetmeye karar verdiler.