Gökkuşağı Şatosunun Sırrı

Şatonun devasa salonunda çok sayıda kapı vardı. Büyücü, asasını salladı ama yanlışlıkla masanın üzerinde duran bir kitabı havaya uçurdu. Pofi hemen atıldı ve kitabı havada yakaladı. İş birliği yaparak ilerlemeleri gerektiğini biliyorlardı. Pofi, minik elleriyle yerdeki gizli bir kolu buldu. Kolu çektiğinde, duvarın bir parçası yavaşça yana kaydı. İçeriden harika bir ışık sızıyordu. Büyücü şaşkınlıkla güldü ve Pofi’yi tebrik etti. Birlikte o gizli geçitten içeri girdiler. Geçidin sonu, devasa bir kütüphaneye açılıyordu. Her yer renkli minderlerle doluydu ve robotun bir parçasını orada görebiliyorlardı. Pofi çok mutlu olmuştu.

Şatonun en üst katındaki kulede, bir kapı kilitliydi. Kapının üzerinde dönen renkli çarklar vardı. Pofi çarkları döndürmeye çalıştı ama çok sertti. Büyücü, asasıyla çarklara dokundu ve onları hafifçe yumuşattı. Pofi ve Büyücü, aynı anda çarkları çevirmeye başladılar. Bir, iki, üç! dediler ve kapı tık sesiyle açıldı. İçeride robotun gövdesi duruyordu. Pofi hemen parçayı kaptı ve Büyücü’ye sarıldı. Büyücü, "Sen harika bir yardımcısın Pofi" dedi. Artık robotun çoğu parçası tamamlanmıştı. Sadece son bir parça kalmıştı. Şatonun en alt katındaki bahçeye geri dönmeye karar verdiler. Birlikte yürürken şarkılar söylüyorlardı.

Güneş batarken şatonun kuleleri altın gibi parlıyordu. Pofi ve Büyücü, bahçedeki minderlere uzandılar. Bugün çok güzel maceralar yaşamışlardı. Büyücü, "Yarın yeni bir macera için hazır mısın?" diye sordu. Pofi, "Evet!" diyerek zıpladı. İkisi de şatonun sihirli dünyasında çok mutluydu. Arkadaşlık, en büyük sihirli güçtü. Artık yorulmuşlardı ama kalpleri huzurla doluydu. Şatonun pencerelerinden yıldızlar görünmeye başladı. Pofi robotuna sarıldı ve derin bir uykuya daldı. Büyücü ise onu izleyerek gülümsedi. Birlikte geçirdikleri bu gün, ömür boyu hatırlayacakları en güzel anılardan biri oldu. Herkes için huzurlu bir gece başlamıştı.