
Aynanın soğuk yüzeyine dokundum. Parmaklarım camın üzerinde kayarken, içimdeki ürperti daha da arttı. Dedem ve babaannemin kayboluşunun üzerinden aylar geçmişti. Polisler davayı kapatmıştı ama ben onların bir cin tarafından aynaya hapsedildiğine emindim. Bu eski konaktaki her şey, o lanetli aynaya çıkıyordu.
Elif yanıma yaklaştı. "Emin misin Arda? Belki de sadece kabullenmeliyiz..."
"Kabullenemem Elif! Onlar burada, hissediyorum. Aynanın içinde bir yerde..."





