Elif, Can ve Profesör Ardıç, ormanda bitki türlerini keşfederken eğlenceli bir maceraya atılıyorlar. Bu keşif sırasında doğayı koruma bilinci kazanıyorlar.
Elif ve Can, çok sevdikleri Profesör Ardıç ile birlikte heyecan dolu bir doğa keşfine çıkmaya hazırlanıyorlardı. Profesör Ardıç, onlara ormanın derinliklerindeki gizemli bitkileri tanıtacaktı. Elif, sırt çantasına büyüteç ve not defterini koyarken, Can da en sevdiği şapkasını takmayı unutmamıştı. “Hazır mıyız çocuklar?” diye sordu Profesör Ardıç gülümseyerek. İkisi birden “Hazırız!” diye bağırdılar.
Ormanın içine doğru ilerlerken, Profesör Ardıç durdu ve onlara etrafı dikkatlice incelemelerini söyledi. “Çocuklar, doğa bize her zaman bir şeyler anlatır. Önemli olan onu dinlemeyi bilmektir.” Elif hemen bir ağacın dibindeki küçük bir çiçeği fark etti. Çiçeğin yaprakları normalden farklıydı ve parlak mor renkteydi. Can ise bir kayanın üzerindeki yosunları büyüteçle inceliyordu. “Profesörüm, bu yosunlar çok ilginç desenlere sahip!” dedi Can heyecanla.
Profesör Ardıç, Elif’in bulduğu çiçeğin adının “Mor Umut” olduğunu söyledi. “Bu çiçek, sadece çok özel topraklarda yetişir ve şifalı özelliklere sahiptir.” Can’ın incelediği yosunların ise “Kaya Yüzü” yosunu olduğunu ve bu yosunların, kayaların nem dengesini koruyarak diğer bitkilerin yaşamasına yardımcı olduğunu açıkladı. Elif ve Can, doğanın ne kadar mucizevi ve birbirine bağlı olduğunu o gün daha iyi anladılar. Profesör Ardıç, “Doğayı korumak, aslında kendimizi korumaktır,” dedi.
Meraklı, araştırmacı, doğayı seven.
Kısa kahverengi saçlı, mavi gözlü, enerjik bir kız çocuğu.Zeki, dikkatli, detaycı.
Siyah saçlı, gözlüklü, biraz çekingen bir erkek çocuğu.Bilgili, sabırlı, öğretmeyi seven.
Beyaz saçlı, sakallı, güleryüzlü bir profesör.