Kızıl Ormanın Sırrı

Eren ve Aylin, kasabalarının hemen dışındaki Kızıl Orman hakkında anlatılan ürkütücü hikayelerle büyümüşlerdi. Ormanın adını aldığı kırmızı yaprakları ve karanlık atmosferi, cesur birkaç maceraperest dışında herkesi uzak tutuyordu. Efsaneye göre, orman bir zamanlar kanlı bir savaşın yaşandığı yerdi ve bu yüzden toprağı lanetliydi. Eren, her zaman bu efsanelerin doğru olup olmadığını merak etmişti. Aylin ise daha temkinliydi, ama Eren'in merakına karşı koyamıyordu.

“Emin misin Eren?” diye sordu Aylin, sesi hafifçe titriyordu. “Bu orman hakkında çok kötü şeyler anlatılıyor.” Eren omuz silkti. “Sadece hikaye Aylin. Hem, biz de kendi hikayemizi yazmaya gidiyoruz.” Derin bir nefes alarak, ormanın içine doğru ilk adımlarını attılar. Ağaçların arasındaki güneş ışığı azalırken, etraflarındaki hava serinledi ve sessizleşti. Sanki orman onları izliyordu.

Birkaç saat sonra, ormanın derinliklerine inmişlerdi. Kırmızı yapraklar, ayaklarının altında hışırdıyordu. Aniden, garip bir ses duydular. Sanki bir hayvan inliyordu. Eren ve Aylin birbirlerine baktılar ve sessizce sesin geldiği yöne doğru ilerlemeye başladılar. Bir çalılığın arkasından baktıklarında, yerde yaralı bir geyik yavrusu gördüler. Yavrunun bacağı kırılmıştı ve acı içinde kıvranıyordu.

Aylin hemen harekete geçti. Çantasından çıkardığı ilk yardım malzemeleriyle yavrunun bacağını sarmaya başladı. Eren ise etrafta daha fazla tehlike olup olmadığını kontrol ediyordu. “Sanırım bir kurt saldırısına uğramış,” dedi Aylin, sesi endişeliydi. “Burada daha fazla kalamayız. Onu güvenli bir yere götürmeliyiz.” Eren başını salladı. “Haklısın. Ama nereye?” O sırada, uzaktan gelen bir hırıltı duydular. Kurtlar geri dönmüştü.

Eren ve Aylin, yavru geyiği kucaklayarak hızla koşmaya başladılar. Ağaçların arasında, kurtların hırıltıları daha da yaklaşıyordu. Sonunda, küçük bir kulübeye rastladılar. Kulübe terk edilmiş gibi görünüyordu ama en azından bir sığınaktı. İçeri girdiklerinde, kulübenin eski bir avcıya ait olduğunu anladılar. Duvarlarda asılı duran av aletleri ve hayvan postları bunu gösteriyordu. Eren, kapıyı ve pencereleri barikatlarla kapatırken, Aylin yavru geyiği sakinleştirmeye çalışıyordu. Kurtlar kulübenin etrafını sarmıştı. Dışarıdan gelen tırmalama sesleri, içerideki gerilimi artırıyordu.