Minik Bahçıvan Luna'nın İlk Tohumu

Merhaba! Ben Luna. Çok küçük bir kızım ve kendi bahçem olsun istiyorum. Bugün büyükannem bana çok özel bir tohum verdi. Güneşçiçeği tohumu! Büyükannem, 'Bu tohumu toprağa eker ve ona iyi bakarsan, harika bir güneşçiçeği olacak' dedi. Çok heyecanlıyım! Küçük bir saksı, toprak ve su buldum. Şimdi tohumu ekme zamanı!

Önce saksıya toprağı koydum. Toprağı yumuşacık yaptım. Sonra, tohumu toprağın içine dikkatlice yerleştirdim. Üzerini hafifçe toprakla kapattım. Sonra da, saksımı bahçeye, güneşli bir yere koydum. Suyu unutmamalıyım! Her gün ona su vereceğim.

Her gün sabah ve akşam saksıma su verdim. Güneşçiçeği tohumum toprakta uyuyordu. Bir hafta geçti, iki hafta geçti... Hala hiçbir şey yoktu. Biraz üzüldüm. Acaba tohumum çimlenecek miydi? Büyükannem, 'Sabırlı olmalısın, Luna. Bazen bitkilerin büyümesi zaman alır' demişti. Büyükannemin sözlerini hatırladım ve beklemeye devam ettim.

Bir sabah uyandığımda, saksıya baktım ve… Vay canına! Küçük bir filiz çıkmıştı! Çok minik, çok narin bir filizdi. Çok mutlu oldum! Tohumum uyanmıştı! Hemen büyükannemi aradım ve ona müjdeyi verdim. Büyükannem çok sevindi ve bana, 'Çok güzel, Luna! Şimdi ona daha da iyi bakmalısın' dedi.

Günler geçti, haftalar geçti. Küçük filizim büyüyordu, büyüyordu. Artık küçük bir güneşçiçeği fidanı olmuştu. Yaprakları yeşil ve parlak, gövdesi ise ince ve uzun olmuştu. Ona her gün su verdim, güneşli bir yerde tuttum ve ona çok iyi baktım. Büyük bir güneşçiçeği olması için dua ettim.

Sonunda, benim küçük güneşçiçeğim çok büyük ve güzel bir çiçek oldu! Sarı yaprakları güneş gibi parlıyordu. Çok mutluydum! Büyük bir güneşçiçeği yetiştirmeyi başarmıştım! Arkadaşlarımla paylaştım. Onlar da benim güneşçiçeğimin güzelliğine hayran kaldılar. Kendi güneşçiçeklerimi yetiştirmek için tohumlar isteyip durdular. Ben de onlara verdim.