Eylül ve Emir, parkta oynarken bindikleri bir alet sayesinde büyülü bir ormana yolculuk yaparlar. Başlangıçta korksalar da, zamanla alışır ve birlikte maceradan maceraya koşarlar.
Eylül ve Emir, her zamanki gibi Emirgan Parkı'nda buluşmuşlardı. Hava güneşli ve sıcaktı. Kuşlar cıvıldıyor, çocuklar neşeyle koşuşturuyordu. İkisi de en sevdikleri salıncağa doğru ilerlediler. Bu salıncak diğerlerinden farklıydı; rengarenk, dönen ve sanki sihirli bir enerji yayıyordu.
Salıncağa bindiklerinde, her şey bir anda değişti. Etrafları renkli ışıklarla doldu ve salıncak hızlanmaya başladı. Gözlerini açtıklarında, kendilerini daha önce hiç görmedikleri bir yerde buldular. Ağaçlar devasa, bitki örtüsü yemyeşildi. Burası Emirgan Parkı'na hiç benzemiyordu.
Eylül, "Burası neresi?" diye sordu korkuyla. Emir de en az onun kadar şaşkındı. "Bilmiyorum ama sanırım artık Emirgan Parkı'nda değiliz," diye cevapladı. İlk başta korkmuş olsalar da, merakları korkularının önüne geçti. Birlikte ormanı keşfetmeye karar verdiler.
Ormanda yürürken, daha önce hiç görmedikleri hayvanlarla karşılaştılar. Konuşan sincaplar, şarkı söyleyen kuşlar ve parıldayan böcekler... Her şey çok tuhaftı ama aynı zamanda çok da güzeldi. Bir süre sonra, ikisi de bu büyülü dünyaya alışmaya başlamıştı. Tam o sırada, Eylül'ün gözleri kapandı.
Meraklı, cesur, arkadaş canlısı
Uzun, dalgalı kahverengi saçlı, parlak yeşil gözlü, neşeli bir kız.Sakın, düşünceli, yardımsever
Kısa, dikenli siyah saçlı, kahverengi gözlü, sevimli bir çocuk.