Yanlış Kahramanlar

Kerem ve Ömer, odalarında heyecanla fısıldaşıyorlardı. "Plan hazır mı?" diye sordu Kerem, mavi süper kahraman maskesini takarken. Ömer, kırmızı maskesini düzelterek, "Evet, her şey hazır. Bankaya girip paraları alacağız ve sonra da ihtiyacı olanlara dağıtacağız! Süper kahramanlar gibi!" dedi. İkisi de kendilerini bir an için Gotham'ı kurtaran Batman gibi hissetti.

Yavaşça kapıyı açıp dışarı süzüldüler. Evden çıkarken kalpleri deli gibi çarpıyordu. Kerem, "Unutma, hızlı ve sessiz olmalıyız," diye fısıldadı. Tam o sırada, arkalarından bir ses duyuldu: "Nereye böyle, bakalım?" İkisi de donup kaldı. Arkalarını döndüklerinde, Kerem'in babası Emrah, ellerini beline koymuş, onlara bakıyordu.

Kerem kekeleyerek, "Şey, baba... Biz... Biz sadece..." dedi. Ömer, Kerem'in sözünü tamamlayarak, "...parka gidiyorduk, evet, parka!" diye ekledi. Emrah kaşlarını çattı. "Bu kıyafetlerle mi? Ve neden maske takıyorsunuz?" Kerem ve Ömer birbirlerine baktılar. Ne diyeceklerini bilemiyorlardı. Emrah, "Hemen içeri gelin bakalım," dedi sert bir sesle.

İçeri girdiklerinde Emrah, onlara ciddi bir şekilde baktı. "Banka soymak mı? Siz ciddi misiniz? Süper kahramanlık böyle bir şey değil! Süper kahramanlar insanlara yardım eder, suç işlemezler!" Kerem ve Ömer başlarını eğdiler. "Ama biz de insanlara yardım etmek istiyorduk," dedi Ömer. Emrah, "Doğru yollarla yardım edebilirsiniz. Dürüst olmak, çalışkan olmak ve başkalarına saygı duymak da birer süper güçtür," dedi.